- multi
- roadbike
Ik fiets al sinds mijn vijftiende, maar ik was nog nooit in de Franse Alpen geweest om echte cols te beklimmen. Eindelijk is het me gelukt. Samen met Aimee plande ik een week lang fietsen in Frankrijk. We begonnen op de Mont Ventoux en trokken vervolgens verder de Alpen in. Daar bleven we een paar dagen om een aantal grote cols te beklimmen.
Mont Ventoux op 5 juni:
Wat een reis! We hebben de Ventoux bijna twee keer beklommen. Vanuit Bedoin de Ventoux opgereden. Flink afzien. Daarna afdaling naar Sault, lunch en vervolgens weer de beklimming van de Ventoux. Helaas voor de top moeten afbreken omdat we door een onweersbui fietsten. Maar, drie keer volgens Club Des Cingles had ik waarschijnlijk niet gehaald.
Col de la Madeleine op 7 juni:
De Col de la Madeleine is een mooie en makkelijke klim, hoewel wel erg lang. De klim is ongeveer 20 km lang en het hoogteverschil bedraagt zo’n 1500 meter. We deden er ruim 2,5 uur over, maar we hebben wel veel pauzes genomen om op adem te komen en foto’s te maken.
Na de top bereikt te hebben, fietsten we terug naar het begin van de Col de la Madeleine en sloten we af bij een erg leuk restaurant. Na een grote kom pasta te hebben gegeten, begonnen we aan de tweede klim van vandaag, de Col de Glandon, gevolgd door de Croix de Fer.
Col de Glandon en Croix de Fer op 7 juni:
Wat een geweldige klim. Het eerste deel is een makkelijke klim met glad asfalt door het bos. Het tweede deel is wat steiler en je fietst nog steeds door het bos, met af en toe een omweg over een snelstromende rivier. Dan is er een steil stuk dat echt pijn doet, met een stijgingspercentage van ongeveer 10-11%, en tot slot is het laatste deel prachtig, fietsend door muren van sneeuw. Nadat je eindelijk de top van de Col de Glandon hebt bereikt, is het nog maar een klein stukje klimmen naar de top van de Croix de Fer.
Col de Telegraph en Col du Galibier op 9 juni:
Waar de beklimming van de Col de Glandon al geweldig was, is de Col du Galibier absoluut de beste. Na een prachtige klim naar de Telegraph vervolg je je weg naar de Galibier. Deze klim lijkt eindeloos door te gaan. Terwijl je klimt met een stijgingspercentage van 11% zie je aan je rechterkant nog een grote Alp en denk je dat je geluk hebt dat je daar niet heen hoeft. Dan volgt een scherpe bocht en ja hoor, daar begint diezelfde klim weer. Hopelijk bereik je snel de top en dat lukt ook, maar dan blijkt dat dit niet het eindpunt is. Er volgt nog een lange rit naar de absolute top van de Galibier. Opnieuw tussen enorme sneeuwmuren.
Bekijk deze video van onze reis
